در ته کوچه های حیرانی بودم، غرق در پوچی

که

.

.

.

 تو آمدی

و ترنم مهربانیت وجود مشوشم را قرین آرامش قلب عاشق و دستان گرمت کرد

اکنون با تو بر قله ی خوشبختی اوج می گیرم.

سحر و رضا

       گل در بر و می بر کف و معشوق به کام است

        سلطان جهانم به  چنین  روز  غلام  است .   

سئو منی اؤزومه خاطیر

نه نازئیما ، نه پوزوما

سئو منی تکجه اؤزومه .

ترجمه ی فارسی

مرا به خاطر خودم دوست داشته باش

نه به خاطر نازم و نه عشوه ام

مرا تنها به خاطر خودم دوست داشته باش .

خسته ام

خسته از بیدادها

بی وطن چون کاروان بادها

ای دریغ از آخرین فریادها

در هجوم تلخ و گنگ یادها

روی لب ماتم لبخندها

بر دلم ماتم خواهشها

که با چشم به هم بر زدنی ، بگذشتند فرصتها

با دست فلک دور شدند جانانها

آفتاب لب بام بود دوستیها

ای دریغ از عمر

مانده ام با دردها با آه ها

بی وطن چون کاروان بادها

تو دست دادی ، من دل . . .

آری تو راست می گویی آسمان مال من است پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین ، مال من است

اما سهراب تو قضاوت کن بر دل سنگ زمین جای من است ؟

من نمی دانم که چرا این مردم ، دانه های دلشان پیدا نیست

صبر کن ای سهراب

قایقت جا دارد?

من هم از همهمه ی داغ زمین بیزارم

به سراغ من اگر می آیید ، تند و آهسته چه فرقی دارد؟

تو به هر جور دلت خواست بیا

مثل سهراب دگرجنس تنهایی من چینی نیست، که ترک بردارد

مثل مرمر شده است چینی نازک تنهایی من ...